سکوت سنگینی میان من و توست

دلم میخواد با تو صحبت کنم کاش باز فرصتی برای من و تو آفریده

می شد

خیلی حرفا دارم برای گفتم خیلی حرفا میخواهم از تو بشنوم

کاش فرصتی آفریده می شد

                   کاش لحظه ای درنگ کنی برای آفرینش این فرصت

بگووووو

بگو که انتظارم ؛ اشکم بیهوده نیست .....

بگو که این فاصله تمام میشه .......

بیا و بگووووووو

کاش گریه های من میتوانست غبار فاصله رو از دل تو بردارد.......

کاش اشک ریختن شب تاصبح را میتوانستی بفهمی .......

کاش میدانستی موی سفید یعنی چی .......

دلم میخواهد روزها بازگردد شب ها تکرار شوند

نگاه نگرانم بر روی صفحه گوشیم انتظارت را بکشند

بادیدن نامت برق چشمانم شادی را به لبانم بدهند

و درمیان حرف ها گم شویم

دلم میخواهد لذت آشتی های پس از قهر را باز لمس کنم

دلم میخواهد صبح تا شب کل کل ماندن و رفتن داشته باشیم

کاش عقربه ی زمان را میشد عقب کشید

میدانم که نه زمان به عقب میرود و نه دیگر تو باز می آیی ......

                                                                ولی چرا ؟؟؟؟؟

شاید ستاره ای دیگر آسمان دلت را تسخیر کرده  است ؟؟؟

                                                                         چرا دیگر نمی آیی ......

دلم تنگ است

                          تنگ..... تنگ..... تنگ.....

دلم برای کسی تنگ است که حتی لحظه ای در اندیشه من نیست.....

                کاش قاصدی خبرآمدنت را میداد.......

با تمام سردیت

با تمام دل شکستنت

با تمام نامهربانیت

با تمام هرآنچه گفتی

هنوز به رسم دوران پروانگیمان

منتظرآمدنت هستم

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برانم

                                                                                       که تارمویی ز تو به عالمی نفروشم

کاش به جای تمام ستاره ها مرا به اندازه یک ستاره ولی واقعی دوست

داشتی ......

روزای خیلی طلایی یادته

روز ترس از جدایی یادته

عکسمون توقاب عکسو یادته

بله بدون مکث و یادته

دستمون تو دست هم بود یادته

غصه هامون کم کم بود یادته

چشم نازت مال من بود یادته

دیدن من غدقن بود یادته

روزگار قهروآشتی یادته

هیچ کسوجز من نداشتی

رویاهای آسمونی یادته

قول دادی پیشم بمونی یادته

روزای بی غم وغصه یادته

ببینم اول قصه یادته

دست گرمت تو زمستون یادته

شونه من زیر بارون یادته

واسه خنده اجازه یادته

اونا که میگفتی رازه یادته

گل سرخارونچیدیم یادته

یه روزی همو ندیدیم یادته

شرطامون سرصداقت یادته

تو مجازات خیانت یادته

پنهونی سرقرارایادته

تاخیرات توی بهارا یادته

گوش ندادیم به نصحیت یادته

گشتنت دنبال فرصت یادته

دستاتو میخوام بگیرم یادته

راستی تو بی تو میمیرم یادته

چیزی خواستیم از خدامون یادته

مستجاب نشد دعامون یادته

چشممون زدن حسودا یادته

چشامون شد مثل رودا یادته

گفتی ما باید جداشیم یادته

گفتی باید بی وفا شیم یادته

یه دفعه ازم بریدی یادته

خط رو اسم من کشیدی یادته

گفتی عشق توهوس بود یادته

گفتی خوب بود ولی بس بود یادته

حلقه من دست تو دیدم یادته

کلی سرزنش  شنیدم یادته

چشم من به چشمت افتادت یادته

کاری که دست دلم داد یادته

نه هیچ کدومو یادت نیست

 اگربود...............

میدانی دلم برای نگاهت تنگ شده ؟

دلم برای خنده هایت تنگ شده

میدانی دلم برای خنده هایت تنگ شده؟

دلم برای حرف هایت تنگ شده

میدانی دلم برای حرفایت تنگ شده ؟

دلم تو را میخواهد

میدانی دلم تو را میخواهد؟

                                    تا ابد ....................

                   فکرکردم آسمان را مي توان تسخير کرد

                                                                    آب اقيانوس را با آه خود تبخير کرد

                                        فکر کردم رفتنت را مي توان از ياد برد

                                                                                   هيچ دانستي  ؟

                                                                                                        دلم را رفتن تو پير کرد

مي كنم هرشب دعايي كز دلم بيرون رود مهرت ولي آهسته

مي گويم

                                                                                             خدايا بي اثر باشد

در اخرين لحظه ديدار به

                  چشمانت نگاه كردم و

                   گفتم بدان آسمان قلبم

                    با تو يا بي تو بهاريست

                  همان لبخندي كه توان را

از من مي ربود بر لبانت زينت بست.

                  و به آرامي از من  فاصله

                    گرفتي بي هيچ كلامي.

من خاموش به تو نگاه مي كردم

                    و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت

                    نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه

                      آسمان بهاري يعني ابر

                      باران رعد وبرق و طوفان ناگهاني

                       و اين جمله ،جمله اي

                       بود بدتر از هر خواهش

                       براي ماندن و تمنايي